تبلیغات
وبلاگ فــرهــنــگــی مــذهــبــی آخرین رسول ( ص ) - مطالب ابر ویژه نامه هفته وحدت

وحدت اسلامى در آئینه آیات و روایات

آیات قرآن كریم

خداوند متعال، خطاب به اهل ایمان مى‏كند و آنان را بدینگونه به اتحاد و انسجام فرا مى‏خواند: 1- به یقین، همه اهل ایمان با هم برادر هستند. (1) 2- مردان و زنان مؤمن نسبت‏به هم یار و دوستدار مى‏باشند. (2) 3- محمد رسول الله صلى الله علیه و آله و كسانیكه با وى هستند، نسبت‏به كفار شدت و خشونت دارند، اما در بین خود با رحمت و عطوفت رفتار مى‏نمایند. (3) 4- اى امت مسلمان! مانند آن مللى نباشید كه پس از آنكه دلایل آیات روشن از جانب خداوند، به منظور هدایت آنان آمد آنها راه تفرقه و اختلاف را پیش گرفتند، و براى آنهاست عذاب بزرگ الهى. (4) 5- همگى به رشته دین خداوند پیوسته، و هرگز به تفرقه و اختلاف دامن نزنید! (5) 6- از آنانكه در دین تفرقه و تشتت‏بوجود آوردند، فرقه آشكار داشت، كه هركس اندكى تدبر و دقت در این احادیث نماید; ساختگى و بافتگى آن احادیث‏براى او روشن مى‏شود. بهر حال اهل تحقیق را براى مزید اطلاع به آن كتاب ارجاع مى‏دهیم.

بارى، آنچه هم از نص صریحى كه «جابر بن عبدالله‏» دال بر نهى و تحریم آورده بود، اضافه بر اینكه بخاطر واقعه «عمرو بن حریث‏» بوده، بزودى نظریات: «عمران بن حصین‏» و «عبدالله بن مسعود» «عبدالله بن عمر» و «عبدالله بن عباس‏»و «امیرالمیؤمنین‏» را درباره آن مى‏آوریم و خواهید دید كه «تحریم عمر» تحریم شرعى نیست و ممكن نیست كه براى آن حكم ناسخى وجود داشته باشد و آنان آن را ندانسته باشند، با وجود اینكه در كنار رسول خدا صلى اللّه علیه و آله داراى مقام و منزلتى بودند و به همراه آن حضرت حضور داشتند و پیوسته مى‏كوشیدند كه معارف خود را از وى دریافت كنند!

بنابراین، اگر در مورد حكم ساق ناسخى وجود داشت، حتما افراد مطلع آن را اطلاع مى‏دادند، در حالیكه هیچیك از صحابه اخبار معارض و ناسخ را در مورد آنچه (مبتنى بر تحریم متعه) به عمر نسبت داده‏اند نگفته‏اند، ثابت مى‏شود به‏اینكه همه صحابه اعتراف دارند كه ناسخى از جانب خدا و رسول نیامده است.

اضافه بر این، خود «عمر» هم، چنانكه بطور صریح گفته است ماخذ تحریم و نهى خویش را خدا و رسول ندانسته، و این جهت ناراحت كننده‏تر و براى بحث هم قابل دقت‏بیشتر است.

و دوست مى‏دارد، براى برادر مسلمان خود نیز همانرا بخواهد و همانرا دوست‏بدارد.»در بیان دیگر مى‏فرماید: «همه مسلمانان داراى یك پیوند و یك پیمان هستند، كه بر این اساس، حتى ضعیفترین آنها هم باید تلاش كند، چه اینكه همه مسلمانان ید واحده و یك قدرت متشكل علیه دشمنان خود هستند و كسیكه این پیمان اتحاد را بشكند لعنت‏خدا و رسول و همه مردم را براى خود خریده است. و در روز قیامت هیچ عملى از او پذیرفته نخواهد شد.!»

همچنین پیامبر عظیم الشان اسلام فرمود: «بشدت از گمان بد نسبت‏بدیگران خوددارى كنید، چه اینكه گمان بد و سخنى كه از این روحیه نشات مى‏گیرد و دروغترین سخنهاست چنانكه نباید دنبال احساسات و تجسس و پى‏جویى بى‏مورد بروید و نباید نسبت‏بهم حسد و بخل بورزید، و نباید از هم كناره گیرى و فاصله داشته باشید و نباید نسبت‏بهم بغض و كینه بپرورید بلكه بندگان خالص خدا باشید و برادرانه زندگى كنید و هرگز فرد مسلمانى مجاز نیست كه از برادر مسلمان خود، بیش از سه روز فاصله و جدائى داشته باشد!»

در عبارت دیگرى از آنحضرت وارد شده: «شخص مسلمان‏» برادر شخص مسلمان است، هرگز به او ظلم و ستم نمى‏كند، هیچگاه او را تنها و بى‏پناه نمى‏گذارد. (6)

هر كس درصدد رفع گرفتارى برادر مسلمان خود برآید. خداوند نیز كارهاى او را اصلاح مى‏گرداند و هر كس نگرانى فرد مسلمانى را برطرف كند، خداوند نگرانیهاى او را در روز قیامت‏برطرف مى‏نماید، و كسیكه عیب مسلمانى را پرده‏پوشى كند، خداى مهربان روز قیامت، معایب او را مستور مى‏دارد»


روایات معصومین(علیهما السلام)

طبقه بندی: مناسبت ها .....،
برچسب ها: وحدت اسلامى در آئینه آیات و روایات حضرت محمد، ویژه نامه میلاد پیامبر گرامی، ویژه نامه هفته وحدت،

تاریخ : سه شنبه 11 اسفند 1388 | 09:56 | نویسنده : خادم الشهدا | نظرات

پیامبر و اخلاق

براى خلق و خوى رسول خدا (ص) مى‏باید سهمى اساسى در كار نشر دعوت او در نظر گرفته شود. ویژگیهاى اخلاقى آن حضرت تا اندازه‏اى است كه مى‏توان او را یك اسوه تمام عیار اخلاق انسانى در حد بسیار بالا دانست. باید توجه داشت كه خلق و خو به مقدار زیادى، خصیصه‏اى فردى و تا اندازه‏اى لطف الهى است. علاوه بر آن باید به این رسالت ویژه رسول خدا (ص) نیز اشاره كرد كه «انما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق‏». جذبه پیامبر (ص) در جذب دوستان فراوان او و نیز عامه مردم مكه و بعدها مدینه، بخوبى در روایات تاریخى منعكس شده است. اما قبل از آن، صراحت قرآن بهترین شاهد این امر است: «و تو راست خلقى عظیم ]انك لعلى خلق عظیم[». «به سبب رحمت خداست كه تو با آنها این چنین خوشخوى و مهربان هستى، اگر تند خو و سخت دل مى‏بودى از گرد تو پراكنده مى‏شدند.» به همین دلیل است كه خداوند از او مى‏خواهد با رویى گشاده پذیراى نومسلمانان باشد: «چون ایمان‏آوردگان به آیات ما، نزد تو آمدند، بگو: سلام بر شما، خدا بر خویش مقرر كرده كه شما را رحمت كند» و فرمود: در برابر مؤمنان فروتن باش‏» بیشترین توصیفات موجود از رسول خدا (ص) از امام على علیه السلام یار دیرین آن حضرت است، آن كه نگاهى نافذ داشت و دوست و برادر را بهتر از هر كس دیگرى مى‏شناخت: «رسول الله نه زیاده از معمول بلند بود و نه زیاده از معمول كوتاه، بلكه میانه بالا بود. مویش نه بسیار مجعد بود و نه بسیار صاف بى‏شكن، بل چین و شكنى اندك و دلپذیر داشت. چهره‏اش نه لاغر بود و نه فربه بل چهره‏اى مدور داشت با رنگى سفید مایل به سرخى. چشمانش سیاه و مژگانش برگشته بود. درشت استخوان بود و گشاده سینه، بدنش را موى اندك بود و تنها روى سینه‏اش مویى تنگ داشت. دستها و پاهایش زمخت مى‏نمودند با انگشتانى مایل به ستبرى. چون راه مى‏رفت محكم و استوار مى‏رفت و چنان پاى از زمین برمى‏كند كه گویى از بلندى به پستى مى‏آمد. چون مى‏خواست به كسى روى كند سر بر نمى‏گردانید كه با تمام بدن به سوى او برمى‏گشت. دلیرترین آنها و راستگوترینشان بود و به عهد خود سخت پایبند. از همه مردم زبانش نرمتر بود و در معاشرت از همه بهتر.

بیهقى و شامى و دیگران بسیارى از این قبیل گزارشات را كه مربوط به قیافه و قامت رسول خداست گردآورى كرده‏اند كه اینجا محل ذكر آنها نیست.

على (ع) در باره خلق اجتماعى او مى‏گوید: «كسى كه براى نخستین بار او را مى‏دید، هیبتش او را مى‏گرفت; هر كسى با او معاشرت مى‏كرد دوستى‏اش را به دل مى‏گرفت. آنگاه كه به اصحابش مى‏نگریست، لحظات نگاه را به تساوى میانشان تقسیم مى‏كرد; وقتى به كسى دست مى‏داد پیش از او دست خویش را باز نمى‏كشید همچنانچه صورتش را از او برنمى‏گرداند مگر آن كه او برگرداند. او چهره‏اى گشاده داشت. تندخو و ملامت‏گر و فحاش و مزاح نبود. سیره او میانه‏روى، سنت او هدایت و رشد، سخنش معیار حق و حكمش عدل بود.

یكى دیگر از اصحاب رسول خدا (ص) مى‏گوید: هیچ كس را ندیده كه بیش از رسول خدا (ص) بر لبانش تبسم باشد. و ابو سفیان كه پس از مسلمان شدن رفتار اصحاب را با رسول خدا (ص) دید گفت: «ما رایت قوما قط اشد حبا اصحابهم من اصحاب محمد له‏»; «تاكنون ندیده بودم كه كسانى صاحب خویش را آن اندازه كه اصحاب محمد (ص) او را دوست مى‏دارند، دوست داشته باشند.». امام حسین (ع) نیز به نقل از پدرش رفتار رسول خدا (ص) را با مردمى كه با او كارى داشتند به خوبى و زیبایى توصیف كرده است كه چگونه به مردم نیازمند مى‏رسید و از آنان مى‏خواست تا نیاز كسى را نیز كه نمى‏تواند خود را به او برساند، به او برسانند. رسول خدا (ص) جز وقتى را كه براى خدا و خانواده گذاشته بود، هیچ چیزى را ذخیره نكرده و همیشه در اختیار مردم بود. آن حضرت دائما در پى تالیف قلوب مردم تلاش مى‏كرد (یؤلفهم و لا ینفرهم). بزرگ هر قومى را آرام مى‏كرد و او را بر آنان سرورى مى‏داد. از احوال اصحاب خویش تفقه مى‏كرد و از آنچه میان مردم مى‏گذشت مى‏پرسید ( یتفقد اصحابه و یسال الناس عما فى الناس). نیكوكارى را تحسین [مى‏كرد و كار زشت را سبك مى‏شمرد. آن حضرت میانه‏روى را حفظ مى‏كرد، از حق ]گویى كوتاهى نمى‏كرد و كوتاهى در حق‏گویى را روا نمى‏شمرد. همراهانش از بهترین مردم بودند و بهترین آنان نزد او، ناصح‏ترینشان بود و برترین آنان نزد او، نیكوكارترین آنها. او جز بر ذكر خدا قیام و قعود نداشت; در مجلسى كه مى‏نشست حق همه همنشینان را حفظ مى‏كرد; به گونه‏اى كه همنشین او، دوستدارتر از او بر خود نمى‏شناخت (و بر آن بود كه پیامبر (ص) نهایت علاقه را بدو داشته و حتى بر دیگران ترجیحش مى‏دهد). باهر كسى كه بدو نیازى داشت آنقدر مى‏نشست تا او برخیزد; كسى كه چیزى از او مى‏خواست جز با برآوردن نیاز او یا سخنى نیكو، او را باز نمى‏گرداند. او در حق، برابر مردم پدرى مى‏كرد و همه در برابرش در حق بودند; مجلس او مجلس حكمت و حیا و صبر و امانت بود; صدایى از آن بر نمى‏خواست. بر خورد او با مردم نرم و نیكو بود; از آنچه بدان علاقه‏اى نداشت خود را به تغافل مى‏زد; از هیچ كس عیبجویى نكرده و كسى را ملامت نمى‏نمود. رسول خدا نیكوترین مردم، بخشنده‏ترین و شجاع‏ترین آنان بود. یكى از اصحاب گوید: وقتى نزد او از دنیا سخن مى‏گفتیم با ما همراهى مى‏كرد وقتى سخن از آخرت بود در آن باره با ما سخن مى‏گفت و زمانى نیز كه سخن از طعام بود چنین مى‏كرد. و عایشه مى‏گفت: «كان خلقه القرآن‏»، و این كه هرگاه سخن مى‏گفت تبسم بر لبانش بود.

اینها نمونه‏هایى از برخورد رسول خدا (ص) با اطرافیان بود. اكنون مى‏توان آن سخن خداوند را كه فرمود: اگر تندخو بودى مردم از گردت پراكنده مى‏شدند، بهتر درك كرد.




طبقه بندی: مناسبت ها .....،
برچسب ها: ویژه نامه هفته وحدت، میلاد پیامبر گرامی اسلام (ص)، پیامبر اسلام و اخلاق، 17 ربیع الاول و پیامبر اسلام،

تاریخ : دوشنبه 10 اسفند 1388 | 10:03 | نویسنده : خادم الشهدا | نظرات